Aktualizacja od deweloperów

Cykl developerski pierwszego aktu modyfikacji został ZAKOŃCZONY. Oznacza to, że jesteśmy bardzo blisko premiery i prawdopodobnie nie napotkamy już żadnych przeszkód, które uniemożliwiłyby jej realizację. Jednak dwa inne elementy tworzenia modyfikacji są nadal w trakcie opracowywania: 

Nasi testerzy szukają wszelkich błędów, które mogliśmy przeoczyć, ponieważ nie chcemy wydać moda z jakimikolwiek błędami. 

Nasz zespół redakcyjny stara się wyeliminować wszystkie możliwe błędy ortograficzne, stylistyczne i nieścisłości, które mogły pozostać po pracy naszego zespołu scenarzystów. Nie jest to łatwe zadanie, ponieważ napisaliśmy ponad 1000 stron tekstu. Oryginalna gra zawiera wiele dialogów i wiemy, że naszym obowiązkiem jest nie zawieść oczekiwań, aby ta jakość nie została utracona. 

Potrzebujemy więc jeszcze trochę czasu, aby dotrzeć do mety, ale projekt jest bardzo żywy i prężny.

O muzyce Blizzard in Baator

Ukończona została również ścieżka dźwiękowa do pierwszego aktu moda. Stworzył ją Wrathu (który ma na koncie także muzykę do gry Don’t Be Afraid i postapokaliptycznej serii krótkometrażowych filmów Powód). Dołączył do niego francuski producent Winnie Gotmilk (autor muzyki do gier fantasy Codex Lost i Castle of Lord Velimir oraz gry science fiction Entropy). Pierwsza część soundtracku, czyli ponad godzina muzyki niezawierającej motywów z oryginalnej gry, zostanie opublikowana na Bandcampie i w serwisach streamingowych w podobnym czasie co demo moda.

Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej lub porozmawiać z twórcami, zapraszamy na nasz discord.

Artykuł Blizzard in Baator – aktualizacja postępu prac i krótki materiał filmowy pochodzi z serwisu Grimuar Sferowca.

Inspiracje artystów settingu

David „Zeb” Cook, Dana Knutson i Tony DiTerlizzi wielokrotnie przywoływali w wywiadach inspiracje, które miały wpływ na kształt settingu Planescape. Część z nich da się wskazać jednoznacznie – jak Carceri Piranesiego (wspominane przez Cooka) czy ilustracje Arthura Rackhama (o których wspomina DiTerlizzi w swoim albumie Realms), w wielu jednak przypadkach wskazanie inspiracji ma charakter interpretacyjny.

Wiemy, dla przykładu, że wyraźny wpływ na architektoniczny styl Planescape’a miała seria rycin Giovanniego Battisty Piranesiego (1720–1778) Carceri d’invenzione (Więzienia wyobraźni), przedstawiająca niekończące się, nakładające się na siebie korytarze i schody. Podobnie jak na rycinach Piranesiego, Sigil wypełniają kręte zaułki, wielopoziomowe ulice i niekonwencjonalne budowle. Miasto Drzwi pełne jest masywnych bram i przytłaczającej architektury, która zdaje się „pożerać” istoty w nim przebywające, tworząc surrealistyczną, gotycką atmosferę tajemnicy i mroku. Podobnie jak dzieła Piranesiego, Sigil budzi w widzu zarówno zachwyt, jak i poczucie niepokoju.

Carceri d’invenzione, seria rycin Giovanniego Piranesiego

Wpływ Piranesiego na początkowy wygląd świata Planescape był wynikiem współpracy Zeba Cooka i Dany Knutsona. Cook w taki sposób wspominał początki projektu: „(…) setting potrzebował wyglądu. Miałem w głowie pewne obrazy – ponure więzienia z akwafort Carceri Piranesiego, ilustracje Briana Frouda oraz sztukę surrealistyczną. (…) Dana Knutson dostał za zadanie rysować wszystko, co tylko zechcę. Paplałem, a on rysował – budynki, ulice, postaci i krajobrazy.”

Trudna do pojęcia geometria Miasta Drzwi, a także sama architektura wieloświata, inspirowane są najprawdopodobniej również pracami Mauritsa Cornelisa Eschera (1898–1972) – holenderskiego grafika i malarza, znanego z drzeworytów i litografii przedstawiających niemożliwe konstrukcje, nieskończone mozaiki oraz przekształcenia przestrzeni. W swoich dziełach Escher manipulował geometrią sferyczną, tworząc wizje pomieszczeń, które zginają się i zazębiają we własnej strukturze, kreując tym samym niezwykłe iluzje optyczne.

Ilustracje Mauritsa Eschera

Wspomniana geometria Miasta Drzwi (torus, który tworzy iluzję nieskończoności) – ulice Sigil, zazębiające się schody, budowle łamiące prawa fizyki, gęste warstwowe panoramy z nakładającymi się strukturami, pełne ukrytych przejść, paradoksów i iluzji – to styl czerpiący z projektów holenderskiego artysty. Podobnie jak charakterystyczne dla malarza kontrastujące linie i optyczne zagadki, budujące w odbiorcy poczucie dezorientacji, zdumienia i fascynacji. Należy przy tym dodać, że ten styl doskonale wpisuje się w groteskowy klimat Planescape’a i perspektywę, w której przekonania kształtują postrzeganą rzeczywistość.

Wspomniany wcześniej Brian Froud, znany m.in. z książki Faeries (1978, stworzonej wspólnie z Alanem Lee, ilustratorem dzieł Tolkiena) oraz projektów do filmów Jima Hensona, takich jak Ciemny kryształ (The Dark Crystal, 1982) i Labirynt (1986), kreował wizję fantastyki, w której istoty z pogranicza natury i mitu rzadko bywały jednoznacznie piękne czy złe. Podobnie jak w świecie Planescape, postaci Frouda często przedstawiane są w zniekształconych proporcjach, co nadaje im aurę obcości i niepokoju, ale zarazem subtelnego humoru i baśniowej lekkości. Sam Tony DiTerlizzi, jeden z architektów stylu, o którym szerzej jeszcze opowiemy, tak opisywał swoją fascynację Froudem: „Gdyby prześledzić mój rozwój jako młodego artysty na osi czasu, w szkole podstawowej kopiowałem ilustracje z Dungeons & Dragons, a w liceum zacząłem kopiować prace Briana Frouda. Od razu urzekły mnie jego projekty postaci utrzymane w ciepłych, ziemistych tonacjach – byłem całkowicie zafascynowany jego twórczością.”

Ilustracje Briana Frouda

Kolejnym znaczącym artystą, często przywoływanym przez DiTerlizziego jako inspiracja, był Jean Giraud, szerzej znany jako Moebius – francuski ilustrator, rysownik i pisarz, którego twórczość trwale wpłynęła na rozwój fantastyki. Dla Tony’ego Moebius był wizjonerem o niezwykłej wszechstronności, tworzącym zarówno opowieści z Dzikiego Zachodu, jak i epickie space opery czy baśniowe światy fantasy. Artysta eksperymentował również z perspektywą i przestrzenią. Jego ilustracje emanują poczuciem nieskończoności, obcości i otwartości światów, zachęcając odbiorcę do zanurzenia się w niezwykłych rzeczywistościach. Jean Giraud zapisał się również w historii filmu, współtworząc rysunki koncepcyjne do Piątego Elementu (1997) i współpracując z H.R. Gigerem i Ridleyem Scottem przy Obcym (1979). 

Ilustracje Jeana „Moebiusa” Girauda

Twórcy Planescape’a czerpali także z dorobku tzw. złotego wieku ilustracji (ok. 1880–1930), którego reprezentantami byli m.in. Arthur Rackham, Edmund Dulac i Kay Nielsen. Rackham był mistrzem subtelnej groteski, a jego ilustracje łączyły baśniowy nastrój z narastającym poczuciem mroczności. Ilustrował np. Alicję w Krainie Czarów, Piotrusia Pana oraz Baśnie braci Grimm. Edmund Dulac, autor m.in. ilustracji do Baśni tysiąca i jednej nocy, wniósł do świata ilustracji orientalne inspiracje. Kay Nielsen reprezentował bardziej symboliczny nurt, cechujący się chłodną elegancją i linearną formą, widoczny m.in. w jego pracach do Baśni Andersena. Styl i język wizualny tych artystów są wyraźnie obecne w estetyce Planescape’a.

Ilustracje do Alicji w Krainie Czarów autorstwa Arthura Rackhama

Ilustracje do Baśni tysiąca i jednej nocy autorstwa Edmunda Dulaca

Ilustracje do norweskiej baśni Na wschód od słońca, na zachód od księżyca autorstwa Kaya Nielsena

Nie sposób przywołać wszystkich twórców, którzy inspirowali projektantów świata, warto jednak wspomnieć również o surrealistach, takich jak Salvador Dali czy Max Ernst, którzy eksperymentowali z deformacją przestrzeni i nierealnymi formami, wprowadzając elementy niepokojącej, fantastycznej obcości.

Trzej architekci stylu – Knutson, Ruppel i DiTerlizzi

Kierunek artystyczny Planescape’a w dużej mierze zawdzięcza swoje istnienie kilku kluczowym ilustratorom, którzy stanowili trzon ówczesnego zespołu projektowego. Wśród nich wyróżniają się: Dana Knutson – artysta koncepcyjny odpowiedzialny za nadanie settingowi unikalnego tonu wizualnego; Robh Ruppel – malarz i dyrektor artystyczny, który nadał całości ostateczną formę i spójność; oraz Tony DiTerlizzi – ilustrator, którego styl dziś najczęściej utożsamia się z estetyką Planescape’a.

Pierwszy z nich, Dana Knutson, został zatrudniony przez TSR (ówczesnego właściciela marki Dungeons & Dragons), aby opracować język wizualny i nadać ton dla świata, który miał przedstawiać rozmaite sfery egzystencji. Wśród jego najważniejszych projektów znajdują się m.in. grafika koncepcyjna Pani Bólu, architektura Sigil, symbole frakcji oraz szeroko pojęta koncepcja estetyczna, stanowiąca fundament wizualnej tożsamości settingu.

Ożywiona przez Knutsona Pani Bólu stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci i symbolem całego Planescape’a. W pierwotnych założeniach opisywano ją jako istotę „ponad bogami”, tajemniczą i niepojętą. Knutson nadał tej idei niezwykłą formę plastyczną, przedstawiając ją jako wysoką kobietę odzianą w długie szaty, z twarzą ukrytą za metalową maską, wyrażającą jednocześnie spokój i grozę. Wizerunek Pani Bólu łączy w sobie boskość i obcość, czyniąc z niej istotę nie tylko potężną, ale również eteryczną. Projekt Knutsona okazał się tak sugestywny, że Pani Bólu do dziś pozostaje ikoną Planescape’a, czego świadectwem może być okładka najnowszej edycji settingu.

Pani Bólu powstała na podst. szkiców koncepcyjnych Dany Knutsona
(po lewej autorstwa Robha Ruppela, po prawej – Tony’ego DiTerlizziego)

Knutson opracował również charakterystyczną identyfikację wizualną Sigil, inspirując się wspomnianymi wcześniej artystami (Escher, Piranesi). Jej główne części składowe to: miasto w kształcie torusa lewitujące na nieboskłonie w centrum Krain Zewnętrznych, poszarpana, wymykająca się grawitacji, surrealistyczna architektura przypominająca rozpadający się krajobraz przemysłowy, wznoszące się budowle z metalu, kości, złomu i ruin tysiąca różnych światów oraz wąskie, kręte uliczki połączone w optycznie iluzoryczny sposób. Sigil widziane oczami Knutsona to żyjący paradoks, w którym klaustrofobiczne, wąskie przestrzenie są zarazem nieskończone.

Integralną częścią settingu stały się również frakcje, reprezentujące różne wierzenia i filozofie. Dana Knutson stworzył graficzne emblematy i motywy tych grup, włączając w to Grabarzy, Chaosytów i Harmonium. Planescape stał się jednym z pierwszych settingów, w których frakcje miały swój własny identyfikator wizualny, co przełożyło się na ważny aspekt kulturowy – stowarzyszenia używały tych emblematów do krzewienia propagandy i wyrażania swojej tożsamości czy przekonań.

Co więcej, Dana Knutson stworzył całe estetyczne podłoże dla Planescape’a – swego rodzaju słownik lub przewodnik wizualny, którym kierował się odtąd każdy następny artysta pracujący przy settingu. Jego charakterystycznymi elementami są faktury zardzewiałego metalu, pergaminowe tła, kości i tkaniny oraz przygaszone, ziemiste barwy z dużą dozą rdzawej czerwieni. Sama perspektywa ilustracji jest zniekształcona, przesunięta, dodająca światu i wnętrzom optycznej iluzji przestrzeni.

Robh Ruppel, drugi z kluczowych artystów i dyrektor artystyczny projektu, miał za zadanie przekształcić koncepcyjny język wizualny stworzony przez Danę Knutsona w spójny i rozpoznawalny system graficzny. Planescape miał wyróżniać się na tle wcześniejszych światów Dungeons & Dragons. Dotychczasową, wielokolorową estetykę fantasy zastąpiono stonowanymi, postarzanymi ilustracjami, w których każdy element zdawał się nosić ślady upływu czasu. Nawet strony ksiąg wyglądały, jakby były wielokrotnie używane i przeglądane przez pokolenia obieżysferów.

Okładki Robha Ruppela do publikacji ze świata Planescape

Ruppel nadzorował także układ graficzny wydawanych książek, w tym charakterystyczną typografię, ornamentykę, tekstury pergaminu i ramy z rdzawego metalu. Dzięki temu udało mu się ożywić język koncepcyjny Knutsona, przekształcając go w żywy, spójny obraz całego świata. Namalował również kilka najbardziej zapadających w pamięć okładek Planescape’a, które znakomicie oddawały inność, obcość i tajemniczość settingu. Jego praca sprawiła, że styl podręczników był konsekwentny, harmonijny i łatwo rozpoznawalny.

Trzecim i być może najbardziej rozpoznawalnym współcześnie artystą związanym z Planescape’em jest Tony DiTerlizzi. To właśnie on tchnął życie i osobowość w koncepcje stworzone przez Knutsona i Ruppela, nadając mieszkańcom wieloświata oryginalny, nieco humorystyczny wygląd.

Co ukształtowało niezwykły styl bohaterów i stworzeń wieloświata? Tony DiTerlizzi świadomie odrzucił hiperrealistyczną estetykę fantasy dominującą w latach 80. i na początku lat 90. W jednym z wywiadów wspominał, że ówczesne fantasy było zdominowane przez tzw. „szkołę Conana”, w której bohaterów przedstawiano jako skąpo ubranych, wiecznie prężących muskuły mięśniaków dźwigających ciężki oręż. 

DiTerlizzi postawił na ekspresję i ekscentryczność, skupiając się przede wszystkim na osobowości postaci, a nie na ich idealnej fizyczności. Tam, gdzie ilustratorzy początku lat 80. nadawali potworom realistyczny, groźny wygląd, DiTerlizzi wprowadzał istoty, które mogły być dziwaczne, a czasem wręcz groteskowe (jak choćby modrony, mechaniczne stwory, które – choć urocze – mogą budzić niepokój). Estetyka projektowania bohaterów i stworzeń w Planescape jest w pewnym sensie pokrewna wizualnie filmom Guillermo del Toro, stawiając na charakter i osobowość potworów, a nie tylko na ich realistyczną grozę.

Ilustracje Tony’ego DiTerlizziego do publikacji ze świata Planescape

Stwory DiTerlizziego wyróżniały się często przesadzonymi cechami aparycji: wydłużonymi palcami, nienaturalnie asymetrycznymi ciałami czy nierealistycznymi proporcjami. Dzięki temu sylwetki postaci i bestii wyglądały obco, a często wręcz surrealistycznie, idealnie wpisując się w estetykę Planescape’a, któremu przyświeca zasada: „wiara kształtuje rzeczywistość”.

Co więcej, stworzenia te nie były jedynie wizualną dekoracją. Każda istota posiadała wyjątkową osobowość. Modrony, choć geometryczne i zdyscyplinowane, emanowały logiczną, niemal mechaniczną „duszą”, a groteskowe, rogate demony cechowała pewna siebie postawa i przebiegły wzrok, co nadawało im zupełnie nowych przymiotów. 

Pozostańmy na chwilę przy koncepcji modronów. We wspomnieniach zawartych w albumie Realms Tony DiTerlizzi opisuje moment, w którym Zeb Cook zaskoczył go niecodziennym wyzwaniem. Cook rozważał wskrzeszenie pomysłu tych mechanicznych istot, znanych z Monster Manual z 1983 roku, lecz nie był szczególnym entuzjastą ich ówczesnej formy. Przekazał więc Tony’emu opis stworzeń i poprosił, by nadał im nowy kształt. DiTerlizzi, zainspirowany koncepcją hierarchicznej społeczności modronów, stworzył zupełnie nowy, charakterystyczny design, który przetrwał do dziś. Jak sam wspomina, przy projektowaniu kierował się duchem Alicji w Krainie Czarów oraz estetyką dzieł Yoshitaki Amano. Uzbrojenie i postawa modronów, z ich cienkimi kończynami i geometryczną równowagą, czerpią bezpośrednio z jego prac.

Monodron – po lewej oryginalny koncept z Monster Manual II z 1983 r, po prawej redesign z 1993 r. autorstwa Tony’ego DiTerlizziego

Brud i poezja

Jeśli spojrzeć na podręczniki do Planescape’a, świat wydaje się „brzydki”, ale w piękny sposób. Rdza, kurz, dym, chaos, przerysowane proporcje postaci, wydłużone sylwetki, złożone kostiumy, wyglądają jak z sennego koszmaru, ale układają się w poetycką całość.

Planescape jest logicznie niemożliwy i rządzi się prawami nie fizyki, a metafizyki. Jego rzeczywistość kształtowana jest wiarą, a nie materią. Architekci Planescape’a doskonale to rozumieli. Dana Knutson zbudował fundamenty wizualne, tworząc koncepcyjne ramy i spójny język graficzny, który stał się inspiracją dla okładek Robha Ruppela. Z tej wizji wyłonił się świat pełen nastroju i szczegółu, ożywiony ręką Tony’ego DiTerlizzego, który tchnął ducha w surową geometrię wieloświata i sprawił, że każda istota zamieszkująca Sfery nosi w sobie historię wartą wysłuchania.

Źródła

• Tony Diterlizzi: my 1980s inspirations, Garrick Webster
• Realms, The Roleplaying Game Art of Tony DiTerlizzi
• Oficjalna strona Robha Ruppela
• White Wolf Magazine #43, David „Zeb” Cook o inspiracjach stojących za settingiem, fragment wypowiedzi dostępny w archiwalnych postach Planewalkera
• Ilustracje Public Domain (Piranesi, Escher, artyści „złotego wieku”) , źródła informacji o ilustratorach i artystach za: wikipedia
• Opisy produktów i katalogów: DriveThruRPG
• Artykuł na Grimuarze: Tony DiTerlizzi opowiada o pracy nad Planescape’em w podcaście D&D „Dragon Talk”
• Podręczniki, przygody i materiały źródłowe settingu Planescape

All cited illustrations and artworks are the property of their respective authors. They are used here solely for the purpose of commentary, analysis, and to provide historical and artistic context. No copyright infringement is intended.

Artykuł Architekci wieloświata – artystyczne korzenie i wizje stojące za Planescape’em pochodzi z serwisu Grimuar Sferowca.

Pod zwiastunem znajdziecie również obszerny wywiad z twórcami, w którym dowiecie się więcej na temat ich pracy, celów, inspiracji oraz skromnych początków projektu.

Wprowadzenie

Bezimienny wciąż skrywa pewne nieodkryte tajemnice ze swojej przeszłości, które mogą powrócić i zmienić jego naturę. Jedna z nich, dotycząca jego prawdziwej tożsamości, zaprowadzi go na niebezpieczną misję ratunkową do zupełnie nowego regionu Sigil i w głąb Dziewięciu Piekieł, aż do ósmej warstwy: Zamarzniętego Pustkowia Canii, a potem… jeszcze dalej? Niebezpieczeństwo stanowi nie tylko niegościnny klimat, ale także uwikłanie się w niekończącą się zimną wojnę między Władcami Dziewięciu Piekieł – Blizzard in Baator.

Blizzard in Baator to pierwsze w historii nieoficjalne DLC, które dodaje nową zawartość na tak ogromną skalę do klasycznej gry RPG Planescape:Torment. Po prawie dwóch latach prac, jej pierwszy akt zostanie wydany pod koniec 2025 roku. DLC będzie dostępne zarówno w języku polskim, jak i angielskim w dniu premiery.

Projektem kieruje trzech deweloperów: Szef, FallDamage312 i Wrathu.

• https://www.youtube.com/@szef501
• https://www.youtube.com/@FallDamage312
• https://www.youtube.com/@Wrathu

Zwiastun

Nie wyświetla się? Kliknij tutaj, aby zobaczyć zwiastun

Pytania do twórców Blizzard in Baator

Poniżej możecie przeczytać wywiad z twórcami, w którym uchylają oni rąbka tajemnicy w wielu kwestiach związanych z dodatkiem.

Skąd wziął się pomysł na Blizzard in Baator? Kiedy rozpoczęliście prace nad dodatkiem i co Was zainspirowało do stworzenia DLC tyle lat po premierze oryginalnej gry?

FallDamage312: Ja i Szef pracowaliśmy już wcześniej razem nad innymi, znacznie mniejszymi modami do Planescape: Torment. Naturalną progresją było w końcu zrobienie czegoś bardziej ambitnego. Tak więc sama fabuła zaczęła się nakreślać dopiero po decyzji „Robimy pierwszy mod fabularny, bo czemu nie?”, którą podjęliśmy na początku roku 2024. Jeśli chodzi o wiekowość tej gry, to wszyscy wiemy, że jest ona ponadczasowa. Dziwne, że dopiero my się za to zabraliśmy.

Wrathu: Torment jest z nami bez przerwy od dekad, czy to jako gra, czy w muzyce i w głowie. Od kilku lat jestem stałym współpracownikiem Grimuaru Sferowca, więc siłą rzeczy musiałem trafić na kanał Discord, który to bardzo ułatwia komunikację. W kwietniu 2023 roku zaowocowało to współpracą z Szefem przy modach do Baldur’s Gate 2 i Icewind Dale Enhanced Edition, dodających tam postacie z Tormenta wraz z głosami, bo marzyło mi się to od dekady. Wykorzystywał on także kwestie, które były ukryte w Tormencie, ale nie były używane w samej grze. Zaznaczam to, bo temat wróci później. Zdałem sobie sprawę, że dla Szefa nie ma rzeczy niemożliwych. Jakoś równolegle współpracował z FallDamage312 przy modzie odświeżającym cały layout gry i upodabniającym okienko dialogowe do Disco Elysium. Pokazało to, że graficzne elementy mu niestraszne. Enhanced Edition od Beamdog ułatwił modowanie, ale przeważnie były to mechaniczne, gameplayowe urozmaicenia, zbroje czy profesja kapłana i przede wszystkim przywrócenie wyciętej zawartości, nie tylko przedmiotów, ale też NPC-ów i całych zadań. Nikt jednak nie porwał się na fabularnego moda wielkości DLC. Na początku 2024 roku Szef pokazał, że jest w stanie edytować mapę. Postawił w grobowcu tabliczkę z napisem „Tu byłem – Szef” i zapytał: „To co, robimy swoje przygody? ;) (żart = wiedza wciąż na niskim poziomie)”. Wzięliśmy to jednak na poważnie i na grimuarowym Discordzie powstał odpowiedni kanał, gdzie szlifowaliśmy wizję moda i testowaliśmy, co się da, czego nie, a co będzie trudne, ale możliwe. Skala naszej wizji była duża, ale ostatecznie wyszła jeszcze większa. W lutym padła wreszcie nazwa, która siadła nam najlepiej – Blizzard in Baator. Nie tylko sugeruje nam ona klimat i miejsce akcji, ale też jest ciekawym planescape’owym idiomem oznaczającym coś nietypowego, rzadko spotykanego.

W jakim momencie przygody osadzona jest akcja Blizzard in Baator? Na jakim poziomie doświadczenia gracz będzie mógł zejść z głównego toru fabuły, aby odwiedzić Wasz dodatek?

FallDamage312: Zawartość DLC jest skierowana do postaci wysokopoziomowych. Postacie umożliwiające przejście do nowych lokacji pojawiają się po powrocie z Tartaru. Ale dla graczy, którzy nie chcą przechodzić całej gry od nowa (wstyd! 🙂), będzie opcja „przeskoczenia” na ten poziom w grze już na samym początku.

Wrathu: Czasowe osadzenie akcji to jedna z długo nurtujących nas kwestii, ponieważ wstępnie mieliśmy móc udać się do nowej dzielnicy Sigil w dowolnym momencie, choćby po wyjściu z Kostnicy. Skutkowało to jednak problemem z balansem, a choćby ilość otrzymywanego doświadczenia mogłaby popsuć dynamikę rozwoju na niskim poziomie albo być bez znaczenia na wysokim. Ostatecznie myślę, że to mnie udało się przekonać pozostałą część załogi do postawienia na wyższe poziomy gracza, ponieważ to wtedy możemy naprawdę zabłysnąć wysokopoziomowymi czarami, ciekawym orężem, no i mamy już drużynę w komplecie. Dlatego postawiliśmy na powrót z Tartaru jako ten punkt, kiedy możemy odbić w poboczną historię zamiast szukać drogi do finału gry. Dzięki temu zyskamy kilka poziomów, przedmiotów i umiejętności, a nie zaburzy to dynamiki z oryginału. Ale skoro mowa o chronologii, warto też wspomnieć o relacji z innymi grami. Ponieważ Torment jest osadzony w roku 1367 DR, tj. prawie 90 lat po Icewind Dale, niedługo przed Baldur’s Gate i Neverwinter Nights (a we wszystkich tych grach wątek sfer się przewijał) i przede wszystkim 3 lata przed Wojną Frakcji, sprawia to, że pewne wydarzenia są z naszej perspektywy historyczne, a niektórych ziarna są właśnie zasiewane. Nie zdradzając zbyt wiele, nasz mod nie egzystuje w próżni i na pewno weźmiemy pod uwagę pokrewne dzieła.

Jak rozbudowany jest dodatek? Ilu mniej więcej godzin rozgrywki, linii dialogowych czy treści fabularnych można się spodziewać?

FallDamage312: Zwiastun jest przygotowany tylko do aktu 1 – czyli wersji demo naszego DLC. Akt 1 wprowadza ponad 20 lokacji i ponad 100 postaci. Czas potrzebny na przebrnięcie przez to bardzo ciężko jest określić. Zrobiliśmy sporo kontentu nieobowiązkowego, sporo różnych opcji na rozwiązanie poszczególnych questów, które mogą zająć mniej lub więcej czasu. Jest też kilka sekretów. 🙂 Może bliżej premiery będzie można posługiwać się liczbą godzin.

Wrathu: Przy pierwszych testach samo zbadanie wszystkich lokacji z aktu 1 bez dialogów zajęło kilka godzin, a wiedziałem mniej więcej, co gdzie jest, więc myślę, że celujemy tu wstępnie w od kilkunastu godzin wzwyż dla dema – w zależności od dociekliwości graczy. Trudno zmierzyć, ile dokładnie będzie dialogów, ale NPC-ów z dialogami jest przynajmniej kilkudziesięciu. Niektóre są bardzo rozbudowane, ale nawet te najprostsze posiadają przynajmniej kilka opcji do wyboru, a druga rozmowa różni się od pierwszej.

Czy historia przedstawiona w DLC to w pełni autorska opowieść, czy sięgacie także po materiały wycięte z oryginalnej kampanii Planescape: Torment?

FallDamage312: O historii nie chcemy wiele mówić. Jest głęboko osadzona w Planescape, w rejonach mniej eksplorowanych czy to w PS:T, czy w przygodach z oryginalnych podręczników TSR. Jest to historia jednak napisana przez nas, autorska.

Wrathu: Historia jest autorska, a w kwestii materiałów wyciętych z Tormenta powracają raczej zaginione przedmioty, grafiki czy pliki audio, które już są w grze, ale czasem trzeba trochę inwencji, by wymyślić dla nich zastosowanie. Wciąż to jednak bardziej drobiazgi i znaczna większość to rzeczy wymyślone przez nas.

W zwiastunie widać sceny filmowe – ile cinematiców przygotowaliście specjalnie na potrzeby dodatku?

FallDamage312: Liczba cinematiców rośnie z tygodnia na tydzień. Planescape: Torment posiadał znacznie więcej tego typu elementów niż jego pobratymcy ze Sfery Materialnej, czyli Baldur’s Gate czy Icewind Dale. Poczuliśmy, że musimy stworzyć ich odpowiednio wiele, mimo tego, że utrudniło i wydłużyło to proces twórczy. DLC byłoby niepełne bez tego typu elementów.

Czy Blizzard in Baator ukaże się zarówno w wersji polskiej, jak i angielskiej?

FallDamage312: Tak. Ponad połowa naszego zespołu to ludzie wykorzystujący język angielski w pracy zawodowej, więc pisanie wszystkiego dwutorowo nie jest dla nas wielkim wyzwaniem. Stworzyliśmy nawet specjalne, dedykowane narzędzia do równoległej pracy w obu tych językach, więc oba będą dostępne od razu przy instalacji.

Czy w dodatku spotkamy znane postaci ze świata Planescape?

FallDamage312: Wspominałem już, że nie chcemy zdradzać przebiegu naszej historii, ale na pewno będą znajome twarze, zarówno z ogólnego kanonu Planescape, jak i pewnych innych wydawnictw, a także może jakieś aż z Zapomnianych Krain 😉

Wrathu: Chciałoby się powiedzieć dużo, ale trzeba zachować niespodziankę – nawet jeśli pewne nawiązania są ukryte na widoku w trailerze. Nie będzie jednak zaskakujące, że czasem by zarysować dobrze klimat polityczny Sigil, trzeba wspomnieć o jakimś możnym czy dwóch, którzy nie muszą się pojawić, ale działają w tle. Tak jak myślimy o współczesnych czasach i naszej historii, nie sposób nie wspomnieć, że decyzją prezydenta czy króla stało się to i to. Chciałbym nadać pewną głębię postaciom niezależnym, które też przecież są uwikłane w jakiś system i decyzje osób wyżej postawionych wpływają na nie. Wciąż jest to jednak rzecz poboczna i fabuła toczy się raczej w oparciu o oryginalne postacie. Na pewno jednak można się spodziewać całego zwierzyńca przedziwnych sferowych stworzeń, co trailer nieco pokazał. Jakich dokładnie? Zachęcam do zgadywania. Zamazaliśmy jednak ujęcie na bestiariusz, by nie zdradzać od razu wszystkiego.

Na jakich materiałach źródłowych opieracie się przy pisaniu fabuły?

FallDamage312: Przy pisaniu fabuły braliśmy pod uwagę kanoniczne źródła Planescape i DND. Głównie opieraliśmy się na 2 edycji, ale uważni gracze odnajdą pewne elementy z 3, 4, a nawet 5 edycji. Cania, w której będzie się działa spora część DLC, w czystej 2 edycji miała naprawdę niewiele zawartości. Będziemy też poruszać kwestie kilku bóstw z panteonów wywodzących się z naszej „ziemskiej” historii, które źródła TSR potraktowały nieco ubogo, więc tutaj sięgaliśmy nawet do autentycznych mitologii.

Wrathu: Trailer ujawnił pierwszą ważną lokację, a mianowicie nową dzielnicę Sigil, Kanał (The Ditch), którego opis został przetłumaczony na Grimuarze Sferowca. Grimuar też jest istotnym źródłem w poszukiwaniu informacji czy polskiej nomenklatury, ale bezcenna jest w tej kwestii Sferopedia i The Forgotten Realms Wiki. Warto jednak wspomnieć, że polskie tłumaczenie Planescape Torment jest głównym wyznacznikiem co do nazewnictwa, imion i slangu.

Czy w DLC pojawią się nowe postacie, które będzie można przyłączyć do drużyny?

FallDamage312: Mamy w planach dwie postacie, które będzie można zrekrutować. Ci, którzy znają dobrze różnice między PS:T a BG czy IWD, pewnie już łapią się za głowę, bo dodawanie takich postaci w naszym ukochanym Planescape: Torment jest około 100-krotnie bardziej skomplikowane. Złe wieści są takie, że w nadchodzącym wkrótce demie żadnej z tych postaci jeszcze nie spotkamy. Pojawiają się po prostu już w akcie 2.

Wrathu: Posłużyłbym się tu pewną analogią. Dodatek do Neverwinter Nights, Hordy Podmroku, także wprowadzał nowych towarzyszy nieco później, by w swoim pierwszym akcie dać lepiej wybrzmieć przyjaciołom dobrze znanym z podstawki i pierwszego dodatku. Podobnie tutaj nie chcielibyśmy od razu ujawniać tak dużej innowacji, ale już wiemy, że jest możliwa do implementacji. Postacie wspomniane przez FD pojawiały się w pierwszych materiałach promocyjnych i chyba tylko dlatego nie wymigujemy się od tego pytania. Tak czy inaczej, skoro padł temat drużyny, nasi towarzysze są istotni. Wszyscy. Oryginalna gra w pewnym stopniu faworyzowała towarzyszy najbardziej lubianych potem przez fanów. Postawiłem sobie więc za cel, by dać szansę na więcej interakcji wszystkim, także tym, którzy nie mieli ich tak dużo wcześniej. Spacerując po Kanale, nasi towarzysze reagują na nasze działania i wdają się w dyskusję z NPC-ami, jeśli mają w tym interes. Odpowiednie rozmowy mogą nawet polepszyć ich współczynniki. Ale bezmyślne działania mogą poskutkować utratą przyjaciół. Jak w życiu.

Macie już orientacyjną datę premiery pełnej wersji?

FallDamage312: Akt 1 zajmie nam ogólnie około dwóch lat. Więc jakbym miał na dziś dzień szacować, to obstawiałbym, że skończymy w 2031 roku. Ale bardzo wielką mam nadzieję, że będzie to znacznie szybciej, z kilku względów. Przede wszystkim, nabraliśmy ogromnych ilości doświadczenia przy tworzeniu aktu 1, co na pewno przełoży się na płynniejszą pracę przy kolejnych aktach. Poza tym żywię wielką nadzieję, że po obejrzeniu naszego trailera, czy wkrótce też zagraniu w demo, przyciągniemy chętnych do pomocy. Nasz zespół jest niezwykle mały. Widywałem zespoły 5-krotnie większe pracujące nad modami 5-krotnie mniejszymi. To jest duża przeszkoda w szybkiej pracy. W idealnym świecie za rok chciałbym wydać pełną wersję.

Wrathu: Na czas pracy wpływa liczba pracujących osób i ilość czasu wolnego. Mam jednak nadzieję, że faktycznie rok-dwa wystarczą na dokończenie tego, co mamy w planach. Wiadomo, przygotowania zajęły najdłużej. Mamy już jednak tyle sprite’ów, przedmiotów i map, że z najbardziej czasochłonnych rzeczy pozostanie w zasadzie pisanie dialogów.

Jak społeczność może Was wspierać w pracach nad dodatkiem?

FallDamage312: Pisaliśmy już kiedyś apel o „wielogłos” naszego wieloświata. Mamy już mały szwadron gościnnych pisarzy dialogów do postaci pobocznych. Pisaliśmy też do potencjalnych koderów/moderów Infinity Engine, aby pomogli nam okrzesać tego potwora, jakim jest PS:T (w porównaniu do znacznie prostszego w obsłudze Baldur’s Gate). Programistów kilku się pojawiło, ale szybko znikali z różnych względów, więc tutaj dalej jest miejsce do pomocy. Wiemy, że są w Polsce osoby z dekadami doświadczenia w tym temacie. Być może po zobaczeniu, co już osiągnęliśmy, któraś z nich zaoferuje swoje trzy grosze. Ja już zdążyłem dostać dwa niezależne od siebie pytania, czy mamy Patreona, gdzie można by nas wspomóc. Otóż nie mamy, ale to zaczyna być coraz bardziej intrygujący pomysł. Nasz budżet jest zerowy, wszystko robimy sami. Być może nadejdzie czas na patreona, ale póki co dajemy sobie radę 🙂

Wrathu: Tekstu jest dużo i potrzeba jeszcze więcej. Na pewno pomogłyby osoby z nietuzinkowymi pomysłami, które potrafią pisać. Już dzięki kilku takim utalentowanym osobom udało się zapełnić dzielnicę ciekawymi NPC-ami, którzy chodzą sobie po mapie i niby nie są istotni dla fabuły, ale sprawią, że gracz się zastanowi, co właśnie przeczytał. Efekt, jaki mieliśmy, odwiedzając po raz pierwszy Planescape. Immersja w tym dziwnym świecie.

Zdradzicie coś więcej na temat oprawy muzycznej projektu?

Wrathu: Mod będzie miał skomponowany od zera soundtrack, który nie będzie kopiował melodii z oryginału. Postaram się jednak o odwzorowanie klimatu podkładów Marka Morgana i Lustmorda, którego zagubionych podkładów już niestety nie usłyszymy (osobiście go o to zapytałem po koncercie). Dlatego postawiłem na takie elementy jak melodie wygrywane przez sonar, niskie smyczkowo-dęte tło i plemienno-industrialne bębny. Sam Kanał ma też podkład różniący się ze względu na porę dnia i dedykowany utwór dla walki, który jest oczywiście szybszy i łączy motywy z wersji dla dnia i nocy. Mogą powrócić pewne utwory z oryginalnej gry, jeśli pasują do danej lokacji, ale to mniejszość. Trailer ukazał też pewną innowację, a mianowicie przez dialog udało mi się skonstruować w grze działający fortepian. Ograniczony co prawda, ale taki, na którym da się zagrać proste melodie, używając klawiatury numerycznej.

‒

Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej, zachęcamy Was do odwiedzenia naszego kanału Discord, gdzie możecie porozmawiać bezpośrednio z twórcami.

Artykuł Blizzard in Baator – pierwszy zwiastun fanowskiego moda do Planescape: Torment pochodzi z serwisu Grimuar Sferowca.

Intro

The Nameless One still holds some undiscovered secrets from his past that may yet return to change his nature. One such lead to his original identity will take him on a dangerous rescue mission to a whole new region of Sigil and into the depths of the Nine Hells, all the way to the 8th layer: The Frozen Wasteland of Cania, and then… beyond? The danger is not only the inhospitable winter but also getting tangled between Lords of The Nine in their everlasting cold war – Blizzard in Baator.

Blizzard in Baator is a first ever unofficial mod which adds new content on such a massive scale to the beloved classic: Planescape: Torment

After almost two years of development, its first act is set to be released in late 2025. The mod will be available both in English and Polish upon release.

The project is headed by three developers: Szef, FallDamage312 and Wrathu

• https://www.youtube.com/@szef501
• https://www.youtube.com/@FallDamage312
• https://www.youtube.com/@Wrathu

Trailer

Click here if the trailer doesn’t load

Questions for the creators of Blizzard in Baator

Below you can read an interview with the developers, where they share insights on many aspects of the expansion.

Where did the idea for Blizzard in Baator come from? When did work on the mod begin, and what inspired the creation of a DLC so many years after the original game’s release?

FallDamage312: Szef and I had previously worked together on other, much smaller mods for Planescape: Torment. The natural progression was to eventually make something more ambitious. So the story itself only started to take shape after the decision, 'Let’s make our first story mod, because why not?’, which we made in early 2024. As for the agedness of this game, we all know it’s timeless. It’s strange that we’re the first to tackle it.

Wrathu: Torment has been with us constantly for decades, whether as a game, in music, or in our heads. For several years now, I’ve been a regular collaborator to Grimuar Sferowca, so I had to join their Discord channel, which makes communication much easier. In April 2023, this led to me collaborating with Szef on mods for Baldur’s Gate 2 and Icewind Dale Enhanced Edition, adding Torment characters and voices, something I’d been dreaming of for a decade. That mod used also lines hidden in Torment but not used in the game itself. I’m mentioning this because I’ll come back to this later. I realized that for Szef, nothing is impossible. He also collaborated with FallDamage312 on a mod that refreshed the entire game layout and made the dialogue box more like Disco Elysium. This demonstrated that they were not afraid of visual elements. Beamdog’s Enhanced Edition made modding easier, but new mods mostly focused on mechanical, gameplay-related additions, such as armors, the priest class, and above all, restoring cut content. Not just items but also NPCs and entire quests. However, no one attempted a DLC-sized story mod. In early 2024, Szef demonstrated his ability to edit the map, placing a plaque in a tomb with the inscription „Szef was here” and asking us, „So? Are we making our own adventures? 😉 (joke = knowledge still at a too low level).” However, we took this seriously and created a dedicated channel on the Grimuar’s Discord, where we honed the mod’s vision and tested what was possible, what wasn’t, and what would be difficult but possible. The scale of our vision was large, but ultimately, it was even larger. In February, the name that we liked best was finally said – „Blizzard in Baator”, which not only suggests the atmosphere and setting of the action, but is also an interesting Planescape idiom meaning something unusual and rare.

At what point in the adventure is Blizzard in Baator set? At what level will players be able to deviate from the main storyline to visit your expansion?

FallDamage312: The DLC content is aimed at high-level characters. NPCs that allow you to enter new locations appear after the Nameless One’s return from Carceri. But for players who don’t want to replay the entire game (shame on them! 🙂 ), there will be an option to 'skip’ to that level at the very beginning of the game.

Wrathu: The time setting of the story was one of the long-standing issues for us, as we initially planned to be able to travel to the new district of Sigil at any time, even just after leaving the Mortuary. However, this resulted in balance issues, and the amount of experience gained could have disrupted the progression dynamics at low levels or have been irrelevant at higher levels. Ultimately, I think I was the one who convinced the guys to focus on higher player levels, because that’s when we can truly shine with high-level spells, interesting weapons, and finally, we have a complete party. That’s why we chose the return from Carceri as a point where we can turn to a side story instead of searching for the path to the game’s finale. This way, we gain a few levels, items, and skills without disrupting the dynamics of the original. Speaking of chronology, it’s also worth mentioning the connections with other games. Because Torment is set in 1367 DR, nearly 90 years after Icewind Dale, not long before Baldur’s Gate and Neverwinter Nights (all of which featured the planes), and most importantly, three years before the Faction War, some events are historical from our perspective, and seeds of other events are being sown. Without giving too much away, our mod doesn’t exist in a vacuum, and we’ll definitely consider related works.

How extensive is the expansion? Approximately, how many hours of gameplay, dialogue lines, and story content can we expect?

FallDamage312: The trailer is only for Act 1, the demo version of our DLC. The first act introduces over 20 locations and over 100 characters. The time needed to get through it is very difficult to estimate. We’ve created a lot of optional content, a lot of alternate options for solving individual quests, which can take more or less time. There are also a few secrets. 🙂 Maybe we’ll be able to talk about the number of hours closer to the release.

Wrathu: In the initial tests, just exploring all the locations in Act 1 without dialogues took several hours, and I knew roughly what was where, so I think we’re aiming for a demo that will take over a dozen hours, depending on the inquisitiveness of the players. It’s difficult to gauge the exact amount of dialogue, but there are at least dozens of NPCs with dialogue. Some are very complex, but even the simplest ones have at least a few options to choose from, and usually the second conversation differs from the first.

Is the story presented in the DLC a fully original tale, or are you also using materials cut from the original Planescape: Torment campaign?

FallDamage312: We don’t want to talk much about the story. It’s deeply embedded in Planescape, in areas less explored in both PS:T and the adventures of the original TSR manuals. However, it’s our own story, written by us.

Wrathu: The story is original, and in terms of cut content from Torment, what returns are rather lost items, graphics, or audio files that are already in the game, but sometimes it takes a bit of ingenuity to come up with a use for them. Still, these are minor details, and the vast majority are our own inventions.

The trailer features cinematic scenes – how many cinematics did you create specifically for the expansion?

FallDamage312: The number of cinematics is growing week by week. Planescape: Torment had significantly more of these elements than its Prime Material Plane counterparts, such as Baldur’s Gate or Icewind Dale. We felt compelled to create a sufficient number of them, even though this made the creative process more difficult and lengthy. The DLC would be incomplete without these elements.

Will Blizzard in Baator be released in both Polish and English?

FallDamage312: Yes. More than half of our team uses English professionally, so writing everything in two languages ​​isn’t a huge challenge for us. We’ve even created dedicated tools for working in both languages ​​simultaneously, so both will be available immediately upon installation.

Will we meet famous Planescape characters in the expansion?

FallDamage312: I’ve already mentioned that we don’t want to reveal the course of our story, but there will definitely be familiar faces, both from the general Planescape canon and from some other publications, and maybe even some from the Forgotten Realms. 😉

Wrathu: There’s a lot I’d like to say, but we still want to surprise you, even though some references are hidden in plain sight in the trailer. It shouldn’t be surprising, however, that sometimes, to properly depict the political climate of Sigil, it’s necessary to mention a high-up or two who don’t necessarily appear physically but operate in the background. As we think about modern times and our history, it’s impossible not to mention that this or that happened by the decision of a president or a king. I’d like to give some depth to the non-player characters, who are also entangled in some system and whose decisions are influenced by those in higher positions. However, this is still a sideline, and the plot revolves more around the original characters. You can certainly expect a whole zoo of strange planar creatures, as the trailer hinted at. Which ones, exactly? I encourage you to guess. However, we’ve blurred the bestiary shot so as not to give everything away.

What source materials do you rely on when writing the story?

FallDamage312: When writing the story, we considered the canonical sources of Planescape and DND. We primarily relied on the 2nd edition, but attentive players will find some elements from the 3rd, 4th, and even 5th editions. Cania, where much of the DLC will take place, had very little content in the pure 2nd edition. We’ll also touch on several deities from pantheons stemming from our 'earthly’ history, which the TSR sources treated somewhat sparsely, so here we even drew on authentic mythologies.

Wrathu: The trailer revealed the first major location, namely Sigil’s new ward, The Ditch, whose description was translated on Grimuar Sferowca. This site is also an important source for information and Polish nomenclature, but Sferopedia and The Forgotten Realms Wiki are also invaluable in this regard. It’s worth noting, however, that the Polish translation of Planescape Torment is the main determinant for naming conventions, names, and slang.

Will there be new characters in the DLC that can be added to the party?

FallDamage312: We’re planning two recruitable characters. Those familiar with the differences between PS:T and BG or IWD are probably already scratching their heads, because adding such characters in our beloved Planescape: Torment is about 100 times more complicated. The bad news is that we won’t meet any of these characters in the upcoming demo. They simply appear in Act 2.

Wrathu: I’d like to use an analogy here. The Neverwinter Nights expansion, Hordes of the Underdark, also introduced new companions a bit later in order to focus the first act on the party members from the base game and the first expansion. Similarly, we wouldn’t want to reveal such a major innovation right away, but we already know it’s feasible. The characters mentioned by FD appeared in the initial promotional materials, and that’s probably the only reason we’re not avoiding this question. Regardless, since the topic of party came up, our companions are important. All of them. The original game, to a certain extent, favored companions that later became the most beloved by fans. So I set myself the goal of giving everyone the opportunity for more interaction, even those who didn’t have it much earlier. As we walk through the Ditch, our companions react to our actions and engage in conversation with NPCs if they’re interested. Right conversations can even improve their stats. But thoughtless actions can result in the loss of friends. Just like in real life.

Do you already have an approximate release date for the full version?

FallDamage312: The first act will take us about two years overall. So, if I were to estimate today, I’d say we’ll finish in 2031. But I really hope it’ll be much sooner, for several reasons. First and foremost, we’ve gained a tremendous amount of experience creating Act 1, which will certainly transfer into smoother workflows for subsequent acts. Furthermore, I’m very hopeful that after watching our trailer, or playing the demo soon, we’ll attract people willing to help. Our team is incredibly small. I’ve seen teams five times larger working on mods five times smaller. This is a major obstacle to working quickly. In an ideal world, I’d like to release the full version within a year.

Wrathu: The development time is influenced by the number of people working and the amount of free time. However, I hope that a year or two will actually be enough to complete what we have planned. Obviously, preparations took the longest. However, we already have so many sprites, items, and maps that the most time-consuming part will be writing the dialogues.

How can the community support you in developing the expansion?

FallDamage312: We’ve already asked our multiverse for a 'multivoice’. We already have a small squadron of guest writers for side-character dialogues. We’ve also been reaching out to potential Infinity Engine coders/modders to help us tame the monster that is PS:T (compared to the much easier to mod Baldur’s Gate). A few programmers have appeared, but they quickly disappeared for various reasons, so there’s still room for help here. We know there are people in Poland with decades of experience in this field. Perhaps after seeing what we’ve accomplished, one of them will toss in their two cents’ worth. I’ve already received two separate inquiries about whether we have a Patreon where they could support us. Well, we don’t, but it’s starting to sound more and more intriguing. Our budget is zero; we do everything ourselves. Perhaps it’ll be time for a Patreon, but for now, we carry on. 🙂

Wrathu: There’s a lot of text, and even more is needed. People with original ideas and writing skills would certainly help. Thanks to a few such talented individuals, we’ve managed to populate the new district with interesting NPCs who wander the map, seemingly irrelevant to the plot, but who make the player wonder what they’ve just read. This is the effect we had when visiting Planescape for the first time. Immersion in this strange world.

Could you tell us more about the music you’re composing for the project?

Wrathu: The mod will have a completely new soundtrack, which won’t copy the original’s themes. However, I’ll try to recreate the atmosphere of tracks by Mark Morgan and Lustmord whose lost tracks will unfortunately remain unheard (I asked him about this personally after a concert). Therefore, I focused on elements like sonar melodies, a low string and brass background, and tribal-industrial drums. The Ditch itself also has a different background music depending on the time of day and a dedicated combat track, which is obviously faster and combines themes from both daytime and nighttime music. Some songs from the original game may return if they’re appropriate for a location, but these are a minority. The trailer also revealed a new feature: through dialogue, I managed to construct a working piano in the game. It’s limited, but you can play simple melodies using the numeric keypad.

–

If you want to learn more, we encourage you to join our Discord server where you can talk directly to the creators of the DLC.

Artykuł Blizzard In Baator – The first trailer for the unofficial Planescape: Torment mod pochodzi z serwisu Grimuar Sferowca.

Aby wziąć udział w turnieju, nie musicie znać zasad – wszystko zostanie Wam wyjaśnione na miejscu. Więcej informacji uzyskacie na profilu wydarzenia.

Zastanawialiście się kiedyś, co wasze postaci z D&D lub innych gier RPG robią po zakończeniu swojego doczesnego żywota? Wiele z nich trafia na jedno z licznych pól bitew w gigantycznym konflikcie toczącym się od zarania dziejów w zaświatach: Wojnie Krwi.

W sobotę, 7 grudnia, w Kosmosie: Przestrzeni Młodych będziecie mieli unikatową szansę wzięcia udziału w Turnieju Wojny Krwi! Wybierz swoją armię i weź udział w pradawnym konflikcie, decydując się na politykę lub rozlew krwi! Wszystko po to, aby osiągnąć zwycięstwo na polu bitwy!

Ta gra, powstała w 1994 roku, nigdy nie została wydana w Polsce. Wzięcie udziału w turnieju to niepowtarzalna okazja, by poznać tę vintage grę karcianą!

Spokojnie! Przed turniejem nastąpi prezentacja gry oraz wyjaśnienie zasad.

Nagrody czekają! Zwycięzca otrzyma unikalne talie kart niedostępne nigdzie indziej, a każdy uczestnik dostanie kartę pamiątkową.

Naostrzcie topory i przygotujcie zaklęcia przed przyjściem! Ze względu na rodzaj rozgrywki oraz anglojęzyczne karty, do turnieju zapraszamy osoby powyżej 15. roku życia.

Link do zapisów
Regulamin
Instrukcja gry

Artykuł Turniej Blood Wars w Lublinie pochodzi z serwisu Grimuar Sferowca.

„Blizzard in Baator” to rozszerzenie oryginalnej przygody Bezimiennego, dodające nowy rejon Sigil – Kanał, oraz Canię, mroźną warstwę Baator, gdzie czeka nas wiele godzin rozgrywki. Możemy wstępnie liczyć na 30 obszarów i wiele nowych postaci, animacji, dźwięków oraz muzyki.

Głównymi autorami modyfikacji są FallDamage312, szef oraz Wrathu. Więcej informacji od zespołu znajdziecie poniżej:

Uwaga, uwaga Sferowcy!

Dumny zespół pasjonatów sfer pod patronatem portalu Grimuar Sferowca przedsięwziął pracę nad stworzeniem zdecydowanie najbardziej ambitnej modyfikacji do gry Planescape:Torment w historii.

Surowa dłoń, niemalże owadzia, stuka palcami po kamiennym, zimnym blacie.

„Już wkrótce,” mówi do siebie bies, spoglądając przez okno na łunę rozświetlonego miasta, wyglądającego zza przeciwległego szczytu. „Nie będzie już… dziewięciu…”

Ciężkie metalowe drzwi z okrutnym, szarpiącym dźwiękiem otwierają się, skrobiąc po kamiennej posadzce, a do holu wtłacza się nieludzko wygięta, zakapturzona postać.

„Otworzyła kolejny,” wychrypuje z chorym entuzjazmem, „ten wygląda obiecująco…”

Jak dostać się do ósmej warstwy Piekieł? Który z lordów dziewięciu wyjdzie zwycięsko z dyskretnej politycznej gry, w którą nieumyślnie wplątuje się nasza drużyna? Co skrywa się w czarnej wieży u stóp gigantycznego lodowca i w końcu kim jest tajemnicza Erynia, która może rzucić światło na przeszłość Bezimiennego?

Na wszystkie te pytania odpowie Blizzard in Baator.

Modyfikacja dodaje nowy rejon w Sigil: Kanał oraz Canię – śnieżną warstwę Baator, gdzie czeka nas wielogodzinna, wyzywająca pod wieloma względami przygoda.

Modyfikacja doda ponad 30 obszarów i wiele nowych postaci, animacji, filmów, dźwięków oraz muzyki. 

W związku z ogromną skalą przedsięwzięcia zespół poszukuje chętnych obieżysferów do pomocy!

Kogo szukamy

1. Pisarzy

Mimo iż nasza główna fabuła jest już napisana i utrzymywana w tajemnicy, a dialogi powstają, chcemy nadać wieloświatowi odpowiedni wielogłos. Dlatego szukamy ludzi z Planescapową smykałką do populowania naszych lokacji postaciami pobocznymi, które mogą powiedzieć coś ciekawego, zabawnego, intrygującego czy też rozdzierającego serce. Jeśli ktoś się posili o stworzenie kilku postaci i małego questa – też postaramy się implementować tego typu sugestie, w miarę możliwości :)

Postacie, które się najlepiej odnajdą w naszej modyfikacji:

• Mieszkańcy Ula w Sigil (konkretnie żyjący nad Kanałem)
• Biesy (Abishai, Cornugon, Gelugon)
• Githzerai
• Modrony
• Zabłąkani Obieżysferzy
• Udręczone dusze
  

Mamy stworzone autorskie narzędzie do pomocy w pisaniu dialogów tak, aby można je było wklejać już do Planescape: Torment: TUTAJ

Modyfikacja będzie tworzona równocześnie w dwóch językach, więc można pisać po polsku, po angielsku albo od razu w dwóch językach naraz. Mamy w swoich oddziałach gotowych tłumaczy.

2. Ludzi z doświadczeniem w modowaniu Infinity Engine

Mimo iż prace nad modem już trwają, co jakiś czas natrafiamy na frustrujące przeszkody (PS:T okazuje się najbardziej skomplikowanym i niesfornym wcieleniem Infinity Engine). Na pewno nie brakuje już wśród was doświadczonych śmiałków, którym nieobcy jest DLTCEP czy też inne (już teraz oldschoolowe) narzędzia. Bardzo chętnie zawrzemy znajomość do konsultacji czy też usprawniania technicznej warstwy modyfikacji.

Tak więc, niechaj cień Pani Was ominie, ale niech Wasze wiadomości nie miną naszych skrzynek pocztowych. Szansa na dodanie swojego głosu, swoich myśli do legendarnego PS:T nie przychodzi codziennie. Zapraszamy do współpracy!

Jak się skontaktować

Jeśli chcecie się dowiedzieć więcej lub połączyć swoje siły z autorami modyfikacji, możecie to zrobić na dwa sposoby:

• wpadnijcie na nasz Discord, na kanał #cania-believe-it
• napiszcie na skrzynkę cania.believe.it@gmail.com
  
  

Artykuł „Blizzard in Baator” – ambitny mod fabularny do Planescape: Torment szuka chętnych do współpracy pochodzi z serwisu Grimuar Sferowca.

Nowa odsłona podręczników do Planescape’a dostępna będzie w dwóch wariantach: z oryginalnymi okładkami serii Dungeons and Dragons (pasującymi stylem i wykonaniem do całej serii wydań 5 edycji) oraz w wersji alternatywnej z okładkami autorstwa Tony’ego DiTerlizziego, ilustratora pierwotnej wizji Planescape’a i jednego z twórców jego niepowtarzalnego stylu. Obie wersje możecie porównać poniżej. Warto zaznaczyć, że wydania różnią sie tylko okładkami.

Planescape: Adventures in the Multiverse, wersja klasyczna

(kliknij, aby powiększyć)

Planescape: Adventures in the Multiverse, wersja alternatywna z okładkami autorstwa Tony’ego DiTerilizziego

(kliknij, aby powiększyć)

Planescape 5E

Przygody w Wieloświecie (ang. Adventures in the Multiverse) są zbiorem trzech podręczników, przenoszących setting Planescape do piątej edycji systemu Dungeons and Dragons. W zestawie znajdziecie:

• Sigil i Zewnętrze (ang. Sigil and the Outlands) – 96-stronicowy przewodnik po Mieście Drzwi, Zewnętrzu i miastach-bramach. Gracze poznają w nim nowe umiejętności, zaklęcia i atrybuty bohaterów, a Mistrzowie Gry uzyskają szczegółowe informacje na temat 12 frakcji walczących o władzę w Sigil. Dowiedzą się też co nieco o tajemniczej władczyni miasta, Pani Bólu.
• Obrót Koła Losu (ang. Turn of Fortune’s Wheel) – 96-stronicowa przygoda, w której bohaterowie powracają do życia w Sigil, by odkrywać niezwykłość miasta, stanąć twarzą w twarz z nieśmiertelnymi istotami, zwiedzić najdalsze zakątki Zewnętrza i rozwiązać intrygę, która może podważyć reguły rzeczywistości. Przygoda przeznaczona jest dla postaci od 3 do 10 poziomu doświadczenia.
• Planarny Przemarsz Mortego (ang. Morte’s Planar Parade) – 64-stronicowy bestiariusz dla Mistrzów Gry, z narracją prowadzoną przez samego Mortego – wiernego towarzysza Bezimiennego. Wygadana latająca czaszka opowie nam m.in. o modronach, smokach czasu i sferowych inkarnacjach. W przewodniku znajdą się również rozszerzone zasady umożliwiające modyfikacje potworów za pomocą mocy sfer.
• Dwustronną mapę Sigil i Zewnętrza.
• Solidny, czteroczęściowy ekran Mistrza Gry.

Tytuł dostępny będzie w wersji angielskiej. Nie są nam znane plany wydania wersji polskiej. Oficjalną premierę zaplanowano na 17 października, ale w przypadku zakupu zestawu w oficjalnym sklepie Dungeons and Dragons gracze zyskają dostęp do kopii cyfrowych już 3 października (zaznaczamy jednak, że nie jest to oferta korzystna cenowo).

Poza oficjalnym kanałem dystrybucji tytuł można zamówić w szerokiej gamie polskich sklepów internetowych o tematyce RPG i gier planszowych (najtańsze oferty, na jakie trafiliśmy, oscylowały w granicach 230 zł). 

Oficjalna strona Dungeons and Dragons

Artykuł Przedsprzedaż Planescape’a 5E – co wiemy o nowych wydaniach? pochodzi z serwisu Grimuar Sferowca.

Dzięki Wam, Pierwszaki, Sferowcy, Obieżysferzy, gdziekolwiek jesteście ‒ odpoczywający w Arborei, wojujący w Baator, targani przez wichry Pandemonium czy wkręceni w tryby Mechanusa. Trzymajcie się i bądźcie wytrwali. W wytrwaniu wzrastajcie w siłę!

Redakcja

Artykuł Szesnaście lat Grimuaru Sferowca pochodzi z serwisu Grimuar Sferowca.

Jednym z nadal aktywnych graczy jest FallDamage312, który opublikował właśnie autorską instrukcję w wersji polskiej i angielskiej. Możecie ją pobrać pod poniższymi linkami:

• Blood Wars CCG, polska instrukcja
• Blood Wars CCG, angielska instrukcja

Jeśli jesteście zainteresowani tajnikami karcianki, a nie posiadacie jej w swojej kolekcji, zachęcamy Was do odwiedzenia kanału #bloodwars na naszym Discordzie. Niewykluczone, że znajdziecie tam ekipę, która użyczy kart i zaprosi Was do swojej gry :)

Na potyczki w „Blood Wars” możecie zgrać się również z samym FallDamage312, który organizuje partyjki w Lublinie (w tym celu możecie umówić się z nim na Discordzie – własna talia nie jest konieczna!).

Jeśli ciekawi Was, jak wyglądają karty, pod poniższym linkiem znajdziecie ich zdjęcia:

• CCG Trader: Blood Wars

O grze 

Blood Wars to karciana gra wieloosobowa dla 2-6 graczy, w której wcielamy się w potężne Moce kontrolujące dowódców Wojny Krwi i walczące w ich imieniu legiony. Celem gry jest pokonanie innych graczy i podbicie Sfer Niższych. Ilustracje do kart wykonali m.in. Tony DiTerlizzi, Dana Knutson i Rob Lazarretti.

W grze spotkacie cztery typy kart: Dowódców (ang. Warlord), Legiony (ang. Legion), Pola Bitew (ang. Battlefield) i Przeznaczenia (ang. Fate). Karcianka korzysta ze znanego z Dungeons and Dragons systemu charakteru, który odgrywa kluczową rolę w tworzeniu armii.

Po więcej zapraszamy na kanał #bloodwars.

Artykuł Przewodnik po Wojnie Krwi – autorska instrukcja gracza do kart Blood Wars CCG pochodzi z serwisu Grimuar Sferowca.

Mod dostępny jest dla rozszerzonej edycji Icewind Dale i Wrót Baldura II.

Pliki do pobrania znajdziecie pod tym adresem. Instalacja moda polega na przekopiowaniu plików z pobranego folderu do katalogu z grą i uruchomieniu setup-import_glosow_pst.exe. Szczegółowe informacje dostępne są w tekstowej instrukcji znajdującej się w folderze modyfikacji. Gotowe sety postaci w plikach .chr (zawierające statystyki, odporności, czary itp.) nie są idealnym odwzorowaniem PS:T, więc w razie potrzeby można dokonać własnej edycji za pomocą programu Near Infinity.

Mod powstał przy wykorzystaniu następujących zasobów i źródeł:

• [Resource Pack] Extended Animations
• [Gibberlings3]: EE soundset tool – narzędzie umożliwiające dodawanie soundsetów; tu główną zasługą moderów jest zebranie polskich kwestii oraz ich odpowiednie dźwiękowe i tekstowe dopasowanie.
• Near Infinity
• World of Baldur’s Gate

Prezentacja video

Bezimienny w Odciętej Dłoni? Co to za czary?

O krótki opis historii tego moda poprosiłem samego Wrathu. Poniżej przeczytacie, skąd wziął się pomysł:

Dla mnie historia zaczyna się w roku 2015, kiedy nagrywałem Icewind Dale 2 i postanowiłem umieścić w drużynie kilka postaci z Tormenta. Doczytałem, że jest możliwe użycie własnych sound setów, więc wyciągnąłem różne kwestie dialogowe i ułożyłem zgodnie z wymaganą kolejnością. Było to grywalne, choć nie było napisów, same głosy. I tak przeszedłem IWD2 ‒ z Bezimiennym jako liderem, doprowadzało to do cudownych absurdów typu:

Harshom: „W końcu przybywasz, Bezimienny” (…)

Bezimienny: „Skąd wiesz, jak się nazywam?”

Harshom: „Cóż, gdy wysłano mnie, by cię zabić, przekazano mi twoje imię oraz rysopis”

Bezimiennemu towarzyszyli wtedy Vhailor, Anna, Nie-Sława, Gandalf i Darth Vader (jak ktoś skomentował, jego dwie ulubione postacie z Tormenta).

Czegoś brakowało. W końcu niektóre stwory miały sprite’y ściągnięte z Tormenta, a Bezimienny był zwykłym facetem w zielonej zbroi, coś tu nie grało.

Osiem lat później Szef coś kombinował czy to z World Of Baldur’s Gate, czy czymś podobnym i wstawiał krótkie filmiki z mapami z Tormenta w BG2. Kombinował też z animacjami i wiedział, jak je wydobyć i przeskalować tak, by pasowały do innych gier na Infinity (sprostowanie od szefa: animacje są zasługą dwóch moderów: Cuva i Viadera, szef natomiast zmniejszył odpowiednio wymiary w plikach .bam za pomocą narzędzia bamresize – przyp. redakcja). Mówimy oczywiście już o Enhanced Edition, które ponoć mocno ułatwia modowanie.

Nasze pomysły spotkały się więc. Moim zadaniem było zaprojektowanie soundsetu, jaka wypowiedź będzie pasować do jakich akcji w Icewind Dale/Baldur’s Gate 2 oraz spisanie ich do napisów. Należy zaznaczyć, że każda z tych gier różni się od Tormenta zdecydowanie, jeśli chodzi o używane kwestie głosowe, a do tego różnią się też już mniej znacznie między sobą. Szef ogarnął całą resztę i wszystkie technikalia, łącznie z animacjami. Musiał je pomniejszyć, bo jednym z czynników, dla których w Tormencie są ładniejsze sprite’y jest to, że są większe i bardziej szczegółowe.

Potem było możliwe zgranie animacji i dodawanie gotowych soundsetów. Te były o tyle ciekawe, że zawierały kwestie, które zostały nagrane na potrzeby Tormenta, ale nie wykorzystane. Przykładowo, wszystkie postacie mają kwestie na skradanie czy pułapki, podczas gdy poza Anną i Bezimiennym nikt nie mógł używać takich umiejętności. Wymagało to też pewnej kreatywności, bo z kolei w Tormencie nie było takich wprost okrzyków bojowych, a tych w innych grach nie mogło brakować.

Trzecią, dużo prostszą sprawą, było dodanie portretów. Te miałem już przewidziane osiem lat wcześniej, teraz wymagało to po prostu odpowiedniego przeskalowania, by pasowały do gier Enhanced Edition.

Nie spodziewałem się, że sprawy przybiorą taki obrót i w zasadzie cała ta historia jest odpowiedzią na pytanie, czemu.

Bo chciałem postacie z Tormenta w Icewind Dale.

Bo Szef pokazał, że się da.

Chcecie porozmawiać o modzie? Odwiedźcie nasz discord.

Artykuł Odwiedź Kuldahar z ekipą Bezimiennego – mod do IWD: EE i BG II: EE pochodzi z serwisu Grimuar Sferowca.